Mijn verjaardag

Wij zijn in een heel klein vliegtuigje geweest, er konden maar 15 personen in. Ik vond het landen niet zo leuk, want ik kreeg hartstikke oorpijn en ik kon bijna niks horen. En toen waren we op Curaçao. We zaten daar in een hotel Plaza midden in de stad Willemstad, dat is de hoofdstad van Curaçao. Alleen was er één nadeel, we hadden een lekke badkamer! En de laatste nacht hadden we ook geen airco, dus ik heb tot 11 uur 's avonds wakker gelegen, omdat het zo warm was. De airco houdt het namelijk lekker koud. We waren bijna nooit in ons hotel, dat vond ik jammer.

In Willemstad is een heen-en-weer-brug. Als er een boot aankomt, dan gaat ie open en een keer stonden wij er toen nog op. Maar dat is niet erg, want de brug vaart dan gewoon naar de zijkant en dan gaat de bel heel hard en dat doet pijn aan je oren en je schrikt je rot.

Mijn verjaardag gingen we naar de Dolphin Academy. Daar kan je met dolfijnen zwemmen. Dan krijg je een bandje om je arm en die kan tegen water. Mijn zusje heeft een oranje en ik een roze. Roze betekent met de dolfijnen zwemmen en oranje is een beetje spelen, dat is niet echt zwemmen en je hebt ook nog een blauwe en dat betekent dat je foto's gaat maken en je hebt nog een kleur en dat is met ze duiken. En je hebt er nog een en dat is met de dolfijnen snorkelen.

Wij gingen met z'n tweeën, mamsie en ik. Ik was als tweede aan de beurt en toen gaf één van de twee dolfijnen mij een kusje. Bij mama gingen ze een vin geven in plaats van een hand, want die hebben ze natuurlijk niet. Je kon ook spelletjes met ze doen. Ik heb ook een keer een spelletje met mama gedaan en toen gingen we de dolfijnen voor ons laten zingen omdat ik jarig was. Dat klonk heel grappig. Je kon de dolfijnen ook nat spetteren en dan gingen ze jou terug nat spetteren. Er waren twee dolfijnen, Bonnie en Kayenne. Bonnie was de oudste, die was 22 en Kayenne was 13. Bonnie was hier niet geboren, maar Kayenne wel. Het leukste was dat ik tussen de dolfijnen in ging en toen moest ik bij allebei de rugvin vasthouden en toen trokken ze mijn door het water.


Als je op het water slaat komen ze naar je toe.


Hier spetter ik ze nat.


En hier spetteren ze mij nat.


Hier komen ze weer naar ons toe.


En hier gaan we samen een rondje draaien.


Samen met Kayenne zwemmen.

Er was ook een soort stadje bij en daar waren allemaal dingen te doen. Bij de flamingo's zaten ook schildpadden, 3 roggen en een pelikaan. De pelikaan heet Pelikan. Dat was heel zielig, want ze was in een visnet gekomen en nu heeft ze geen vleugels meer. De grootste schildpad had geen voorvinnen meer, ze weten niet hoe het komt. We mochten ze allemaal voeren, maar ze hadden niet echt honger. Ik heb ook nog een echte haai geaaid, een verpleegstershaai, die je hand eraf kan slurpen in plaats van kauwen. Die heb ik ook vis gegeven, dat was slok-slok, op. Je kon daar ook dieren vasthouden, een zeekomkommer, dat is een zwart soort komkommer, en die leven in de zee. En je kon er ook een zeester vastpakken. En toen zei een mijnheer, voel die dingetjes maar met je vinger, dan heb je er toch nog 9 over! Hihihi. Hij noemde de zeester Patrick. En je had er ook nog een grote schelp, dan kwam er een beestje uit, het leek net een grote nagel. Het was een hele hele superleuke (en dure) verjaardag! Hier nog wat foto's en misschien kunnen we binnenkort een filmpje op YouTube zetten.


Een echte haai aaien!


De schildpad een visje geven.


Pelikan voeren.

En hieronder de zeesterren.